حرکت بزرگترین توده جلبک دریایی به سمت سواحل آمریکا

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ دریای سارگاسو که در تاریخ و فرهنگ عامه شهرت دارد، همان چیزی است که در ابتدا یک افسانه به نظر می‌رسد، اما معلوم می‌شود که یک واقعیت محکم است و برای اولین بار در سیاهه‌های مربوط به کریستف کلمب، ثبت شده است. این توده یک لکه آرام عظیم در وسط اقیانوس اطلس است که در آن جریان‌های دریایی بزرگ در اطراف آن جریان دارند.

اما آنچه دریای سارگاسو را بسیار حیرت انگیز ساخته، توده علف هرز یا جلبک سارگاسوم است که در آنجا می‌روید. این علف نوعی جلبک بی ریشه و برگدار با دانه‌های انگور مانند است که آن را روی آب شناور نگه می‌دارد. این پوشش دریای سارگاسو را به جنگلی مات تبدیل می‌کند که در آن اسب‌های دریایی زندگی کرده و به عنوان محل جفت‌گیری مارماهی‌های اروپایی و آمریکایی عمل می‌کند.

این علف هرز برای ملوانان نیز منظره ترسناکی دارد. کریستف کلمب فکر می‌کرد که در آن گیر کرده است یا نشان از آب‌های کم عمق و صخره‌ها دارد. در طول قرن‌ها، این جلبک شهرت اسطوره‌ای به عنوان گورستان کشتی‌ها پیدا کرد که ظاهراً ناوگان‌هایی از کشتی‌های پوسیده مدت‌ها پس از مرگ خدمه‌های سرگردانشان از گرسنگی و تشنگی در چنگال علف‌های هرز شناور بودند.

امروزه سارگاسوم مشکل واقع بینانه تری را مطرح می‌کند. اخیرا ماهواره‌ها حرکت و رشد سارگاسوم ثبت کرده اند که بیش از ۸۸۰۰ کیلومتر از سواحل آفریقا تا خلیج مکزیک را در بر می‌گیرد و جرم آن ۱۰ میلیون تن تخمین زده می‌شود.

تا زمانی که در اعماق اقیانوس باقی بماند، سارگاسوم مشکل چندانی ندارد، اما با نزدیک شدن به فلوریدا، شبه جزیره یوکاتان و شرق کارائیب، می‌تواند تاثیر بدی داشته باشد. در آب‌های کم عمق، سارگاسوم می‌تواند اکسیژن موجود در آب را به سطوح بحرانی کاهش دهد و ماهیگیری و اکولوژی محلی را مختل کند. با نشستن در سواحل، به زودی در آفتاب استوایی می‌پوسد و گاز سمی سولفید هیدروژن و بوی تهوع آوری تخم مرغ‌های گندیده منتشر می‌کند.

به نقل از وبگاه نیواطلس؛ نتیجه می‌تواند صدمات اقتصادی میلیونی داشته باشد، بنابراین آژانس‌های محیط زیستی به دقت مراقب حرکت این جلبک غول پیکر هستند. از آنجایی که باید از گلف استریم عبور کند، ممکن است به سمت شمال رانده شود و دقیقاً هنوز مشخص نیست در کجا به ساحل می‌رسد. اما یک موضوع قطعی است، بسیاری از مردم برای دور نگه داشتن آن از سواحل از تور‌ها استفاده می‌کنند و در صورت رسیدن به خشکی، چنگک ها، چنگال‌ها و تجهیزات برقی را برای پاک کردن آن به کار می‌گیرند.